کد خبر: ۱۶۲۵۶۷
۲۴ آبان ۱۳۹۴ - ۰۸:۴۹
0
در این سال‌ها نه دستاورد مطالعاتی فوق‌العاده‌ای در زمینه اصلاح پایه‌های مناسب گندم بوده و نه آموزش‌هایی برای افزایش تولید از واحد سطح انجام شده است. تغییر الگوی کشت نیز نه‌تنها رعایت نشده، بلکه با توجه به مشکلات کشاورزان و قیمت‌های بالای نهاده‌ها در این بحث عقب‌گرد نیز داشته‌ایم.
پول‌نیوز، محمدهادی نظام‌پور - بر اساس موثق‌ترین آمار، هر ایرانی سالانه 194 کیلوگرم گندم مصرف می‌کند. اتفاقی که ایران را در رده هفتم کشورهای مصرف کننده این غله مهم قرار داده است. البته در این فهرست استرالیایی‌ها با مصرف سالانه 308 کبلوگرم گندم رکوردی دست نیافتنی دارند.

گندم در فرهنگ ایران و حتی فرهنگ منطقه، به عنوان نماد برکت مطرح است. سال قحطی با نابودی و کمبود این محصول معرفی می‌شود. این کالای ارزشمند اقتصادی در سال‌های دهه شصت و هفتاد، و با توجه به جهش جمعیتی و عدم تقویت زیرساخت‌های کشاورزی، در نتیجه بحران جنگ تحمیلی، به محصول وارداتی اصلی کشور تبدیل شده بود. به گونه‌ای که ایران در رأس کشورهای وارد کننده این محصول در دنیا معرفی می‌شد.

با فراغت نسبی از اثرات منفی جنگ تحمیلی و با همت دولت سازندگی در ایجاد زیرساخت‌های مناسب، هم‌چون احداث سدها، اصلاح اراضی و در نهایت مطالعات جامع بر روی واریته‌های پربازده گندم، تلاش برای رسیدن به خودکفایی در تولید این محصول راهبردی آغاز شد.

در اواخر دهه 1370 اقلیم نیز با مسئولان همراهی کرد تا اراضی زیر کشت گندم افزایش یابد. بارش‌های فراوان و به موقع مزارع دیم را نیز، بر خلاف سال‌های خشکسالی، رونق داد. مزارعی که هر چند محصول تولیدی کمتری را نسبت به اراضی آبی در واحد سطح تحویل زارع می‌دهند، ولی با توجه به هزینه و زحمت کمتر در تولید، عامل بهبود وضعیت تولید گندم شدند.

در همین سال‌ها بود که استان نیمه خشک فارس به لطف بارش‌های کم نظیر در سالیان متمادی توانست با تولید بیش از یک میلیون تن گندم در سال رکورد جدیدی ثبت و به عنوان استان برتر تولید گندم شناخته شود. سال 1383و در انتهای عمر دولت اصلاحات بود که شاید به جهت اصرار این دولت برای به نام زدن موفقیت در این حوزه، اقدام به برپایی جشن خودکفایی در تولید گندم کرد. رخدادی که در سال بعد تکرار نشد.

در 10 سال گذشته ایران بار دیگر به وارد کننده گندم تبدیل شد. این میزان واردات بعضاً آن‌قدر زیاد بود که ایران را به رتبه اول واردکنندگان این محصول راهبردی تبدیل کرد. حال و پس از 10 سال، خبرگزاری مهر، به نقل از علی قنبری، که در جریان  بیست و یکمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها از غرفه این خبرگزاری بازدید می‌کرد، از توقف واردات گندم در سال‌جاری خبر داد و افزود: علاوه بر توقف واردات، ۳۰۰ هزار تن گندم دوروم برای مصارف صنف و صنعت صادر خواهد شد.

حال سؤال اساسی این است؛ چه اتفاقی در سال های گذشته باعث شده تا ایران بار دیگر به خودکفایی در تولید گندم دست یابد؟

واقعیت آن است که به غیر از وضعیت نسبتاً مناسب بارش‌ها در سال گذشته نمی‌توان دلیل دیگری برای این تحول چشمگیر در حوزه اقتصاد کشاورزی یافت. در این سال‌ها نه مطالعه‌ای بوده که دستاوردی فوق‌العاده در زمینه اصلاح پایه‌های مناسب گندم داشته باشد و نه ارشادات و آموزش‌هایی برای افزایش تولید از واحد سطح انجام شده است. تغییر الگوی کشت نه تنها در این سال‌ها رعایت نشده، بلکه با توجه به مشکلات کشاورزان و قیمت‌های بالای نهاده‌های کشاورزی در این بحث عقب‌گرد نیز دیده می‌شود.

از طرف دیگر آزاد سازی قیمت نان و کاهش یارانه‌ها تأثیر چندانی بر میزان مصرف گندم و آرد نداشته است. اصولاً در مورد قوت غالب مردم انتظار کاهش مصرف چندان منطقی نیز نبود. در عین حال با افزایش جمعیت مسلماً به میزان درخواست برای این محصول افزایش یافته است.

به نظر می‌رسد مسئولان محترم بدون مطالعه جامع قصد دارند با عدم درک شرایط و بهره‌گیری از تجربیات گذشته، برنامه‌های خودکفایی دهه 1370 و اوایل 1380 را دنبال کنند. سیاستی که با تشویق و یا حداقل عدم تحذیر کشاورزان نسبت به آثار مخرب برداشت آب از سفره‌های زیر زمینی با هدف افزایش تولید مقطعی گندم لطمات جبران ناپذیری به محیط زیست و کشاورزی وارد ساخت.

 هنوز داغ پریشان و مهارلو و بختگان بر دل مردم فارس سنگینی می‌کند. بیشترین نشست زمین در ایران در استان فارس و دشت‌های شهرستان فسا رخ می‌دهد. هنوز زمین‌های غنی کازرون خودسوزی می‌کنند. هنوز شورابه‌ها به سمت دشت شیراز پیشروی می‌کنند. و همه این‌ها در حالی است که فارس به رده سوم تولید گندم سقوط کرده و میزان مطلق تولید آن نیز کاهش چشمگیری داشته است.

متأسفانه سطحی‌نگری بلای جان مردم در فارس و تمام ایران شده است. درک ناصواب از اقتصاد مقاومتی باعث شده تا هیچ توجهی به تولید مطمئن و پایدار وجود نداشته باشد. استفاده از ابزار خدادادی برای توجیه بی‌برنامگی‌ها و شکست‌های پی‌در ‌پی به راه فرار مدیران مستأصل تبدیل شده است.

خودکفایی با هر تعریفی پسندیده است. اما عدم برنامه‌ریزی و بی‌توجهی به نیازهای بلند مدت تنها باعث می‌شود بار دیگر اتوبوس‌های کشاورزان به ساختمان سران هدایت شوند تا در سوگواره‌ای جشن‌گون برای روح از دست رفته زمین‌مان کف بزنیم. و البته از سال دیگر و برای مسئولان جدید راهی به جز بر سر زدن جهت رفع مشکلات مضاعف محیط زیستی و اقتصادی باقی نمی‌ماند.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش مجامع بیشتر
حرکت سریع «مبین‌وان» به سوی آینده/ برنامه ریزی برای سودآوری بیشتر

حرکت سریع «مبین‌وان» به سوی آینده/ برنامه ریزی برای سودآوری بیشتر

در مجمع سالیانه شرکت مبین وان کیش سود 100 ریالی تقسیم شد.
سود ۲۰۰ ریالی در جیبت سهامداران «سپ»

سود ۲۰۰ ریالی در جیبت سهامداران «سپ»

مجمع عمومی عادی سالیانه سهامداران شرکت «پرداخت الکترونیک سامان کیش» با حضور۹۰ درصد از سهامداران تشکیل شد.
سود ۷۰ تومانی برای سهامداران «واتی»

سود ۷۰ تومانی برای سهامداران «واتی»

مجمع عمومی عادی سالانه صاحبان سهام شرکت «گروه سرمایه‌گذاری آتیه دماوند» صبح روز گذشته به دلیل شیوع ویروس کرونا و طبق دستورالعمل سازمان بورس، به صورت آنلاین و با حضور مدیرعامل، هیئت مدیره و ۸۱/۲۹ سهامداران شرکت برگزار شد.
پربازدید
پرطرفدارترین
برای دریافت خبرنامه پول نیوز ایمیل خود را وارد نمایید: